جامعه

نویسنده: سروش مهرنوش نیکزاد اگر بخواهیم کابل قدیم را فقط از دریچه کوچه‌ها، بازارها، میله‌ها و بناهای تاریخی بشناسیم، بخش مهمی از زندگی روزمره مردم را نادیده گرفته‌ایم. یکی از راه‌های شناخت ساختار اجتماعی و اداری کابل در گذشته، نگاه‌کردن به وضعیت مأموران دولت، معاش آنان و امکاناتی است که در کنار معاش دریافت می‌کردند. انگیزه نگارش این نوشته، جدولی بود که در کتاب «یادداشت‌ها و برداشت‌هایی از کابل قدیم» نوشته‌ی زنده‌یاد محمد آصف آهنگ دیدم، که میزان معاش مأموران را در سال‌های ۱۳۲۰

نگاهی به پژوهش می سکنازی دربارهٔ آموزش و فعالیت‌های اجتماعی زنان افغانستان در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۶ نویسنده: سروش مهرنوش نیکزاد در تاریخ معاصر افغانستان، عصر امانی یکی از دوره‌های مهم دگرگونی‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به‌شمار می‌رود. در میان اصلاحاتی که در سال‌های نخست استقلال افغانستان آغاز شد، توجه به آموزش زنان جایگاه ویژه‌ای داشت؛ اقدامی که در جامعهٔ آن روز، گامی تازه در تغییر نگاه به نقش زن در خانواده و اجتماع محسوب می‌شد. می سکنازی، پژوهشگر و نویسندهٔ فرانسوی، در کتاب

نویسنده: سروش مهرنوش نیکزاد متن آغازین هر محله کابل برایم داستانی دارد؛ داستانی که گاهی در کتاب‌ها پیدا نمی‌شود و تنها در حافظه مردم زنده مانده است. یکی از همین محله‌ها قلعه موسی است، که بسیاری مردم آنجا زنده‌گی می‌کنند اما کمتر کسی از پیشینه و دگرگونی‌هایش آگاه است. برای نگارش این مطلب، از نوشته‌های آقای کریم پوپل، روایت‌های محلی و گزارش‌های تصویری رسانه‌های محلی بهره گرفته‌ام که بخشی از اطلاعات تاریخی این محله و وضعیت فعلی را دربر می‌گیرد. قلعه موسی؛ از محله یهودیان کابل

بررسی جامعهٔ هندوباوران، زنده‌گی اجتماعی و درباری امیر حبیب‌الله کلکانی در روایت مستند ایشر داس مقدمه ادبیات داستانی، گذشته از آن‌که عرصه‌ی آفرینش هنری و خیال‌پردازی است، گاه به حافظه‌ی تاریخی ملت‌ها نیز بدل می‌شود. بسیاری از نویسنده‌گان، با بهره‌گیری از شخصیت‌های واقعی، مکان‌های تاریخی و روایت‌های شفاهی، می‌کوشند بخش‌هایی از تاریخ اجتماعی را که در منابع رسمی کمتر بازتاب یافته است، در قالب داستان بازآفرینی کنند. از این منظر، داستان تاریخی تلاشی برای زنده‌کردن شیوه‌ی زنده‌گی،

(روایتی از معصومیتی که در غروب خزان جا ماند) نویسنده:‌ سروش مهرنوش نیکزاد خزان سال ۱۳۸۰ هجری خورشیدی است. من چهار و نیم سال بیش‌تر ندارم....